Rozdział 70(Kick to było coś prawdziwego..)

Jerry i Grace śpiewali mój duet! Jerry w ogóle umie śpiewać? Szok! Stałam tak oparta o fotel Grace, przysłuchując się piosence w wykonaniu Gerry (połączenie imion Grace i Jerry). Bardzo dobrze im to wychodziło. Byłam w szoku. Ten duet jest napisany, specjalnie dla mojego i J..kogoś wokalu.  A im to szło jak po maśle.

W końcu skończyli. Uśmiechnęłam się sama do siebie. Wzięłam głęboki oddech i zaczęłam mówić:

-I jak się śpiewa mój duet?

-Fajnie to..Kim?! –zdziwiła się Grace.

-Oł. Kim jest. To ja spadam do Jacka. Pa! –rzucił Martinez i już chciał odejść, gdy popchnęłam go z powrotem na fotel, a sama oparłam się o oparcie fotela Grace.

-Gdzie się wybierasz Martinez? –zapytałam z chytrym uśmieszkiem- Jesteś mi potrzebny. Kim jest Suzanne?

-Suzy? Nie wiem.. –zapiszczał Jerry.

-Wiesz, wiesz.. Sam fakt, że mówisz skrótem jej imię, świadczy o tym, że ja znasz. Kto to? –nie dawałam za wygraną.

-Ok.. Suzy to była Jacka. Zerwał z nią jak wyjeżdżał do Seaford, a teraz.. On wróciła.. Chce znowu być z Jackiem, ale to tylko dla tego, że jest walnięta. Niepotrzebnie zrywałaś z Jackiem, bo on nic złego nie zrobił. To ta idiotka. Zacznij znowu chodzić  z Jackiem, pliss.. –prosił Jerry.

-Po co? –spytałam obojętnie.

-Bo po co ma być Gerry, jak nie ma Kicka? No po co? –dopytywał się Latynos.

-Bo Gerry, to coś prawdziwego. Kick się sobie przejadł i tyle. Grace, powiedz mu.

-Sorki Kim –zaczęła Quesher –Ale Jerry ma racje. Kick to było coś prawdziwego. Nie ma związku, który nie przechodzi załamań. Wzlotów i upadków. Wy jesteście w tym mistrzami. Wierzysz mi?

-Przykro mi, ale nie. Co to za związek, który rozpada się 6 krotnie? To nie związek! –oburzyłam się.

-Pff.. –fuknęła Grace- jak mi nie wierzysz to ja nie wiem co mam zrobić!

-Ja wiem –powiedziałam wesoło-Wrócisz do Seaford, napiszesz maturę, potem zostaniesz sławna, albo pójdziesz do Collage’ u i przestaniesz..poprawka: przestaniecie paplać o Kick’u.

-Nie ma takiej opcji –powiedział Gerry.

-Jeśli chcesz, żebyśmy przestali o tym mówić, to musi Kick. Bez tego –będziemy Ci truli tak cały czas –powiedziała Grace pewnym głosem.

Wzruszyłam tylko ramionami i pokazałam Jerry’emu gestem ręki, aby poszedł do Jacka, a sama zajęłam swoje miejsce. Grace ponownie pogrążyła się w czytaniu ‘Igrzysk Śmierci’, a ja zaczęłam się nudzić.

Wszyscy w samolocie gadali jak najęci. Nawet Grace, która gadała z Julie, która siedziała obok. Tylko ja siedziałam cicho. Na Jacka i Gerre jestem zła, Julie siedzi za daleko- tak samo jak Milton- a Rudy i Bobby są zajęci spaniem.

I co ja mam zrobić? Wyciągnęłam z bagażu podręcznego iPada i weszłam w Internet. Chwilę serfowałam po różnych stronach o modzie, ale znudziło mi się to. Postanowiłam wejść na facebook’a. Wpisałam login i hasło, po czym wyświetliła mi się strona główna. To co zobaczyłam zmroziło mnie. Łzy napłynęły mi do oczu i zaczęły spływać po policzkach.

W jednym poście zamieszczonym przez Suzanne Betrix było napisane:’Jakie! Kocham Cię!’, a pod tym był komentarz Jacka:’A ja ciebie nie! Odczep się ode mnie, bo przez ciebie rozpadł mi się związek!’. A pod spodem drugi post, który zamieścił Jack. Napisał w nim wielkimi literami;’Kim Crowford! Kocham Cię!’, a pod spodem było wielkie, czerwone serce..

I jak się podoba?

Tak zaczynam zawsze xD

Tak czy inaczej to ostatni do środy, bo:

1.Jutro kompletnie nie będę miała czasu na pisanie i musicie to uszanować

2.Od środy zaczyna się majówka i będę miała czas na napisanie rozdziału, czy dwóch

3.Jednak nie myślcie, że całą majówkę przesiedzę przed komputerem- Tak nie zrobię.

Więc do zobaczenia i kocham Was!;***

Julia Howard @.@